Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreś cie słyszeli. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: Czy nie jest to syn Józefa? Wtedy rzekł do nich: Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu,ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum. I dodał: Zaprawdę,powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się. (Łukasza4:21-30)
W Chrystusie Bóg wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.
List św. Pawła do Efezjan 1:4 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
W rozdziale pierwszym Listu do Efezjan apostoł pogan skupia się głównie na nauce o wybraniu i przeznaczeniu ludzi wierzących do zbawienia w Chrystusie (1:4, 5, 11). Paweł kładzie tu silny nacisk na łaskę Bożą objawioną w Jezusie, dzięki której chrześcijanie dostępują odkupienia i odpuszczenia grzechów (1:6, 7). Jednocześnie pisarz wyjawia, że Boski plan zbawienia ma na celu nie tylko nasze zbawienie, lecz przede wszystkim chwałę Boga (1:12-14).
Modlitwa ufającego Bogu: Pan jest moim pasterzem i nie brak mi niczego. Choćbym nawet szedł mroczną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Apostoł Jan napisał o Jezusie: On nas kocha i za cenę swej krwi uwolnił nas od grzechów.
Jezus powiedział: Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo!
Ewangelia wg św. Łukasza 11:2 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Gdy Pan Jezus zakończył modlitwę, jeden z Jego uczniów poprosił Go, by nauczył ich się modlić (11:1). Wówczas Mistrz podał słuchaczom treść modlitwy „Ojcze Nasz”, zwanej też „Modlitwą Pańską” (11:2-4). Następnie Zbawiciel podał podobieństwo o człowieku, który spełnia nie zręczną prośbę swego natrętnego przyjaciela, i dowodzi, że również nasze usilne prośby kierowane do Stwórcy będą wysłuchane (11:5-10). Skoro ziemski, grzeszny ojciec daje swemu dziecku dobre dary, to tym bardziej nasz dobry Ojciec Niebieski udzieli Ducha Świętego, tym, którzy o Niego proszą (11:11-13).
Przez cały dzień Jezus nauczał w przypowieściach. Gdy zapadł wieczór owego dnia, rzekł do nich: Przeprawmy się na drugą stronę. Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim. Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy? On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: Milcz, ucisz się! Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza. Wtedy rzekł do nich: Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary? Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne? (Marka 4:35-41)
Reżyser Titanica James Cameron stwierdził, że katastrofa tego statku była pierwszym sygnałem alarmowym dwudziestego stulecia. Chociaż 1500 osób poszło na dno na pokładzie luksusowego statku, który reklamowano jako największy i najbezpieczniejszy, nadzieje na panowanie człowieka nad naturą wcale nie legły w gruzach.
W czasie przeprawy na drugą stronę jeziora Jezus spał w tyle łodzi. Uczniowie, zajęci pracą, rozmową i innymi przyziemnymi sprawami, nie zwracali na Niego uwagi. Przypomnieli sobie o Nim dopiero wtedy, gdy zaatakowała ich gwałtowna burza. Mówili z wyrzutem: „Nauczycielu, nic Cię nie obchodzi, że giniemy?”.
Dopóki wszystko dobrze się układa czujemy się władcami naszego losu. Sprawy wiary interesują nas niewiele; jesteśmy zadowoleni, że Jezus jest gdzieś z boku i nie wtrąca się w nasze życie. Kiedy jednak spotykamy się z większymi problemami, mamy pretensje, że Go nie ma, nie czyni cudów i nie troszczy się o nas.
Bóg powiedział: Ja jestem Bogiem, i nie ma innego,Bogiem, i nie ma takiego jak Ja. Obwieszczam od początku to, co ma przyjść, i naprzód to, co się jeszcze nie stało. Mówię: Mój zamiar się spełni i uczynię wszystko, co zechcę.
O,nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? Nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!
Bóg Nieba wzbudzi królestwo, które nigdy nie ulegnie zniszczeniu. Jego władza nie przejdzie na żaden inny naród. Zetrze i zniweczy ono wszystkie te królestwa, samo zaś będzie trwało na zawsze.
Księga Daniela 2:44 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Prorok Daniel dzięki objawieniu Bożemu wyjawił królowi Nabuchodonozorowi treść jego nocnego widzenia, przy czym tajemnica ta nie była dostępna dla okultystów babilońskich (2:27-30). Mąż Boży opisał wizję wielkiego posągu zbudowanego od góry do dołu z różnych, coraz mniej szlachetnych materiałów; na końcu ów posąg został rozbity przez kamień, który stał się wielką górą, obejmującą całą ziemię (2:31-35). Daniel wyjaśnił, że głową ze złota jest król babiloński, a po nim nastaną trzy inne królestwa, natomiast u krytycznego kresu czwartego mocarstwa, Bóg niebios ustanowi swe Królestwo, które zniszczy wszystkie wspomniane siły i niepodzielnie zapanuje na wieki (2:36-45).
Używając tego, co dał nam Bóg
To, jak Bóg zamierzał obrócić jakiś problem w dobro, pojmujemy zazwyczaj z opóźnieniem. Trudno ci teraz pojąć, dlaczego tak czynię, ale kiedyś to zrozumiesz.