Modlitwa w trudnościach do Boga: Oddal udręki od mego serca, uwolnij mnie od utrapień!
W jakieś osiem dni po tych mowach [Jezus] wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy tamci weszli w obłok. A z obłoku odezwał się głos: To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie! W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmiali o tym, co widzieli. (Łukasza 9:28-36)
Panie Zastępów, szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie!
Księga Psalmów 84:13 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Na wstępie psalmu wyrażono pochwałę dla świątyni Bożej oraz tęsknotę za jej przedsionkami (ww. 2-4). Psalmista uznaje za szczęśliwych mieszkańców świątyni oraz pielgrzymów, którzy pokonują trudności drogi, by w końcu oddać chwałę Bogu na Syjonie (ww. 5-8). W dalszym fragmencie pisarz psalmu modli się za króla, ponownie wyraża swe głębokie docenianie dla domu Bożego oraz wysławia Jahwe za Jego nadzwyczajną łaskawość i dobroć dla tych, którzy Mu ufają (ww. 9-13).
Bóg powiedział: Wydarzenia dawniejsze już się dokonały, a to, co ma nastać, zwiastuję; zanim zacznie kiełkować, opowiem je wam.
Jezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano:Będziesz miłował swego bliźniego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski. (Mateusza 5:43-48)
Ludzie są jak wszy – włażą ci pod skórę i zagrzebują się tam. Drapiesz się i drapiesz aż do krwi, ale nie możesz się skutecznie odwszawić (…) Drap się i drap – aż zedrzesz sobie skórę – pisze Henry Miller w „Zwrotniku Raka”. Akceptujemy tych, którzy nas lubią, z których mamy korzyść. Pozostałych zaledwie tolerujemy, a często nienawidzimy.
Słowo miłość znane było nie tylko w Starym Testamencie, ale również w innych religiach i kulturach. Najczęściej ograniczało się jednak do kochania swoich. Jezus daje miłości nowe, szersze znaczenie. Nakazuje kochać wszystkich ludzi, bez względu na narodowość, religię, cechy charakteru czy ich przychylność. Jego miłość obejmuje nawet nieprzyjaciół.
Kardynał Paul Poupard wspomina, jak zacytował kiedyś tekst Jana Pawła II o tym,że człowieka trzeba kochać dla niego samego, bez żadnej innej przyczyny. Niektórzy mówili, że to bluźnierstwo, bo człowieka trzeba kochać ze względu na Boga. Tymczasem tylko wtedy, gdy kocha się człowieka dla niego samego, kocha się go jako obraz i podobieństwo Boże.
Jezus powiedział: Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami.
Ewangelia wg św. Jana 15:8 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Pan Jezus przyrównuje siebie do prawdziwego krzewu winnego, a nas do latorośli, by wykazać, że jedynie w łączności z Nim możemy wydawać owoc ku chwale Boga Ojca (15:1-8). Mamy trwać w miłości Chrystusa i przestrzegać Jego przykazań, w tym nakazu przejawiania miłości wzajemnej wzorowanej na ofiarnej miłości Zbawiciela, który oddał za nas życie (15:9-13). Jeśli chcemy być przyjaciółmi Jezusa, musimy czynić to, co On nam nakazuje, a wydawanie trwałego owocu sprawi, że Bóg Ojciec spełni nasze prośby, które zanosimy do Niego w imieniu Chrystusa(15:14-16).
Ten,kto ma upodobanie w Prawie PANA jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, które wydaje owoc w swoim czasie, a liście jego nie więdną: co uczyni, pomyślnie wypada.
Księga Psalmów 1:3 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Werset wybrany na dzisiaj pochodzi z Psalmu, w którym dokonano ostrego rozróżnienia między ludźmi prawymi a występnymi. Człowiek Boży nie słucha rad złych ludzi, nie obiera ich metod postępowania i unika ich towarzystwa. Czerpie siły duchowe i witalne z regularnego rozważania Słowa Bożego i doznaje pomyślności (1:2, 3). Ludzi niegodziwych czeka sąd i zguba, natomiast sprawiedliwi cieszą się uznaniem Boga (1:4, 5).
Jak działają prawdziwi słudzy?
Słudzy zawsze rozglądają się, gdzie mogliby komuś pomóc. Kiedy widzą jakaś ważną potrzebę, to starają się ją zaspokoić przy pierwszej nadarzającej się okazji. Kiedy tylko mamy możliwość, czyńmy to, co dobre dla innych, zwłaszcza dla członków naszej Bożej rodziny.
Jezus powiedział do swoich uczniów: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: Raka, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: Bezbożniku, podlega karze piekła ognistego. Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj! Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz. (Mateusza 5:20-26)
Bywa, że męczennikiem zostaje się jakby mimo woli, np. na skutek prześladowań. Są jednak sytuacje, gdy człowiek decyduje się na męczeństwo całkiem świadomie i dobrowolnie, tak jak o. Maksymilian Kolbe. Nikt od niego nie wymagał oddania życia za drugiego człowieka, nikt nie nazwałby go tchórzem, gdyby tego nie zrobił.
Jezus mówi uczniom, że ich postępowanie powinno być doskonalsze niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów. Nie powinni ograniczać się do prawa Starego Testamentu,ale dawać ludziom więcej, niż się należy.
Zasadniczo we wszystkich dziedzinach życia człowiek nastawiony jest na jak najmniejszy wysiłek. Czasem, kiedy w tygodniu przypada jakieś święto czy uroczystość, dzwonią do mnie moi uczniowie. Pytają: „Czy dzisiaj trzeba iść do kościoła?”. Gdy odpowiadam, że tak, to czasem słyszę zawiedziony głos: „No to trudno, pójdę!”.
Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym.