Apostoł Jan napisał: Miłość pochodzi od Boga. Każdy, kto kocha, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie kocha, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością.
Czekam, o Panie, Twojej pomocy i wypełniam Twoje przykazania.
Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: Sługa nie jest większy od swego pana. Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować. Jeżeli moje słowo zachowali, to i wasze będą zachowywać.
Ewangelia wg św. Jana 15:20 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Mistrz porusza tu poważną kwestię: Jego prawdziwi słudzy będą prześladowani tak jako On. W wielu krajach świata trwają jawne i zaciekłe prześladowania chrześcijan. Powinniśmy się modlić za tych braci i siostry i możemy im udzielić praktycznej pomocy, np. za pośrednictwem Stowarzyszenia „Głos Prześladowanych Chrześcijan”. Musimy być także świadomi faktu, że Europa staje się coraz bardziej pogańska i przeciwna Chrystusowi i Jego nauce. Już niedługo może się okazać, że także w naszym kraju będziemy musieli ponosić wyższą cenę za to, że jesteśmy naśladowcami Pana Jezusa.
Głupi swój gniew objawia od razu, roztropny ukryje obelgę.
Gdy [Jezus] przybył na drugi brzeg do kraju Gadareńczyków, wybiegli Mu naprzeciw dwaj opętani, którzy wyszli z grobów, bardzo dzicy, tak że nikt nie mógł przejść tą drogą. Zaczęli krzyczeć: Czego chcesz od nas, (Jezusie), Synu Boży? Przyszedłeś tu przed czasem dręczyć nas? A opodal nich pasła się duża trzoda świń. Złe duchy prosiły Go: Jeżeli nas wyrzucasz, to poślij nas w tę trzodę świń! Rzekł do nich: Idźcie! Wyszły więc i weszły w świnie. I naraz cała trzoda ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora i zginęła w falach. Pasterze zaś uciekli i przyszedłszy do miasta rozpowiedzieli wszystko, a także zdarzenie z opętanymi. Wtedy całe miasto wyszło na spotkanie Jezusa; a gdy Go ujrzeli, prosili, żeby odszedł z ich granic. (Mateusza 8:28-34)
W filmie Apocalypto starzec jednego z plemion Majów przestrzega młodszych przed zachłannością – głodem, którego nie można zaspokoić: „Człowiek będzie zdobywał coraz więcej i więcej, aż przyjdzie dzień, kiedy świat rzeknie: ‘Nie mam już nic do ofiarowania’”.
Dlaczego Gadareńczycy prosili Jezusa, by odszedł z ich granic? Jezus uzdrowił dwóch opętanych, wyrzucając z nich złe duchy, jednak ubocznym skutkiem Jego działania była strata trzody świń. W takich sytuacjach ludzie zazwyczaj stawiają dobra materialne nad duchowe.
Franciszek Kamecki pisze:
„Twój Bóg wisi jak owoc na drzewie
zachwala chciwość i smak piękna
od niedawna siedzi z ewangelią
w twym portfelu
na czekach PKO jak cesarz”.
„Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, od niego jest zbawienie moje”.
Psalm 62:2 (Biblia Warszawska)
Czy przeżywasz czasem jakieś burze w swoim sercu czy w myślach? Coś, co sprawia, że jesteś bardzo niespokojny? Coś, co powoduje, że zamartwiasz się tym, co może się wkrótce wydarzyć? Pomyśl przez chwilę, z jakiego powodu tak się czasem czujesz? Powodów może być wiele i każdego człowieka może wprowadzać w taki stan niepokoju coś innego. Również Dawid, autor Psalmu 62, miał takie dni. On jednak wiedział, co w takiej sytuacji zrobić. Wołał do Boga, rozmawiał z Nim i był przekonany, że Bóg może go uwolnić od strachu. Z tego powodu, że Bóg się nie zmienił, również ty, jeśli Pan Jezus jest twoim Zbawicielem, możesz tak jak Dawid prosić Go o pomoc, o uciszenie duszy, o to, aby wlał w twoje serce swój pokój. Jeżeli jednak nie poprosiłeś do tej pory Pana Jezusa o to, aby cię zbawił, możesz to zrobić właśnie teraz, bo być może brak dobrej relacji z Bogiem lub nie wyznane grzechy powodują burze w twoim sercu.
Do refleksji:
Z jakiego powodu ostatnio szalały burze w twoim sercu?
Jak się zachowujesz w takich sytuacjach?
Dlaczego warto w takich momentach wołać do Boga?
Dba o potrzeby ciała
Kluczem do pełnego zdrowia jest bojaźń Boża, wyrażona respektowaniem wszystkich Bożych zaleceń odnośnie bardzo praktycznych aspektów naszego życia. „Ale dla was, którzy boicie się mojego imienia, wzejdzie słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem na swoich skrzydłach.
Bądź mocny i dzielny, a wykonaj to! Nie bój się i nie przerażaj, bo Pan Bóg, mój Bóg, będzie z tobą, a nie opuści cię ani nie zostawi.
1 Księga Kronik 28:20 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Innymi słowy Dawid mówi: „Bądź mężny i odważny! Do dzieła! Nie bój się niczego, niczym się nie zrażaj, bo Jahwe, Bóg, mój Bóg, będzie z tobą. On nie odejdzie od ciebie i nie opuści cię, dopóki nie ukończysz całego dzieła…”. My także możemy być czasem przerażeni nowymi wyzwaniami w naszym życiu i ogromem pracy, która musi być jeszcze wykonana. Lecz mając Boga za Przewodnika i Opiekuna możemy śmiało podjąć się każdego zadania, które wyznaczył nam Stwórca. Gdy On przydziela nam do wykonania jakieś dzieło, to zawsze także dostarcza odpowiednich narzędzi i środków pomocniczych.
Bóg powiedział: Nie będziecie sobie czynili bożków, nie będziecie sobie stawiali posągów ani stel. Nie będziecie umieszczać w waszym kraju kamieni rzeźbionych, aby im oddawać pokłon, bo Ja jestem Pan, Bóg wasz.
Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. Jezus zapytał ich: A wy za kogo Mnie uważacie? Odpowiedział Szymon Piotr: Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego. Na to Jezus mu rzekł: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. (Mateusza 16:13-19)
Bartolomeo Vivarini na jednym ze swoich dzieł ([URL="http://www.diecezja.bielsko.pl/slowo/2008-06-29.jpg"]www.diecezja.bielsko.pl/slowo/2008-06-29.jpg[/URL] ) przedstawił apostołów Piotra i Pawła. Obaj trzymają księgę Ewangelii, a także symbole: pierwszy – klucze królestwa niebieskiego, drugi – miecz broniący wiary. Na twarzy św. Piotra widać troskę, zadumę i niepewność; twarz św. Pawła wskazuje na upór, zdecydowanie, a nawet porywczość.
Święty Piotr chętnie wypowiadał wielkie słowa i składał obietnice, ale jego zapał szybko mijał. Był chwiejny i niestały, w chwili próby zaparł się Jezusa. Dopiero po zesłaniu Ducha Świętego wykazał się mocą i odwagą. Św. Paweł najpierw z dużym zaangażowaniem prześladował chrześcijan. Po nawróceniu pozyskał dla Jezusa najwięcej narodów.
Mimo niechlubnej przeszłości dzisiejsi patronowie dobrze wypełnili swoje zadania. Piotr jako budowniczy fundamentu struktury Kościoła; Paweł jako wzór skutecznej ewangelizacji. Ich historia jest przykładem, jak Bóg – przy współpracy człowieka – może zmienić jego życie, prowadząc go od tchórzostwa czy przestępstwa na szczyty świętości.