Daniel modlił się: Nakłoń, mój Boże, swego ucha i wysłuchaj! Zanosimy swe modlitwy do Ciebie, opierając się nie na naszej sprawiedliwości, ale ufni w Twoje wielkie miłosierdzie.
Księga Daniela 9:18 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Daniel przystąpił do Boga z wielką pokorą i czcią. Czuł się częścią swego narodu, który tak bardzo zgrzeszył przeciwko Stwórcy. Liczył jedynie na miłosierdzie Boże dla ludu Jahwe, bo na nic dobrego on nie zasłużył. Modlitwa Daniela przypomina także nam, że jesteśmy całkowicie zależni od Bożego zmiłowania, bo z natury jesteśmy grzeszni i nieposłuszni. „Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony, sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże”.
Silna w wierze
Pan Jezus, gdy czynił cuda, uzdrawiał ludzi, uwalniał od zła czy mocy demonów. Zawsze odwoływał się do wiary. Podkreślał, że dzięki wierze możemy sięgać po niezliczone Boże błogosławieństwa. Zaskakujące są dla nas słowa o tym, że z powodu braku wiary nie mógł w danym miejscu uczynić cudów: „I nie mógł tam dokonać żadnego cudu (…) I dziwił się ich niedowiarstwu„. Wiara bez kroków zaufania jest martwa. Morze problemów nie rozstąpi się, zanim nie postawisz pierwszego kroku wiary.
Bóg powiedział: Nie lękaj się, bo cię wykupiłem, wezwałem cię po imieniu; tyś mój! Gdy pójdziesz przez wody, Ja będę z tobą, i gdy przez rzeki, nie zatopią ciebie. Gdy pójdziesz przez ogień, nie spalisz się, i nie strawi cię płomień.
Gdy [Jezus] przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. (Mateusza 4:18-22)
Gdy [Jezus] wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi. Rzekł mu Jezus: Przyjdę i uzdrowię go. Lecz setnik odpowiedział: Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: Idź! – a idzie; drugiemu: Chodź tu! – a przychodzi; a słudze: Zrób to! – a robi. Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: Zaprawdę powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim. (Mateusza 8:5-11)
Apostoł Paweł powiedział: Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem.
1 List św. Pawła do Koryntian 15:10 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Paweł miał wielkie osiągnięcia w służbie dla Chrystusa, choć czuł się niegodny miana apostoła. Stwierdza jednak z ogromną wdzięcznością i realizmem, że wszystko zawdzięcza Bożej łasce. Gdyby Bóg nie okazał mu niezasłużonej dobroci i miłosierdzia, to pozostałby bluźniercą i zaciętym prześladowcą Kościoła, i musiałby zginąć w swoich grzechach. Czy doceniasz to, że zostałeś uratowany spośród idących na wieczną śmierć? Codziennie klękajmy przed tronem łaski i uwielbiajmy Boga za Jego niepojętą miłość. Nieśmy przesłanie cudownej Ewangelii tym, którzy nie znają Pana.
Jezus powiedział: Ja przyszedłem dać życie i to w obfitości.
Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie.
List św. Pawła do Rzymian 15:5 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Skoro Bóg udziela nam cierpliwości i pociechy, to powinniśmy żyć w jedności i zgodzie z naszymi braćmi i siostrami. Na pewno powinniśmy być wyrozumiali wobec osób słabych duchowo, okazując im cierpliwość i pocieszając je. Docenianie dobroci Ojca Niebiańskiego skłoni nas do życzliwego traktowania innych członków Kościoła. Tak bardzo potrzebujemy niesamolubnej postawy, pełnej miłości bliźniego.
Jezus powiedział: Albowiem jak było za dni Noego, takie będzie przyjście Syna Człowieczego. Bo jak w dniach owych przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do tego dnia, gdy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że nastał potop i zmiótł wszystkich, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie na roli, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie mleć będą na żarnach, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, którego dnia Pan wasz przyjdzie. A to zważcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której porze złodziej przyjdzie, czuwałby i nie pozwoliłby podkopać domu swego. Dlatego i wy bądźcie gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie domyślacie. (Mateusza 24:37-44)
Starożytna mądrość: Losem potrząsa się w zanadrzu, lecz jego rozstrzygnięcie zależy od Pana.