W tym czasie przyszli niektórzy i donieśli Jezusowi o Galilejczykach,których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus im odpowiedział: Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie. I opowiedział im następującą przypowieść: Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia? Lecz on mu odpowiedział: Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć. (Łukasza 13:1-9)

Hanna Malewska przez kilka lat opiekowała się pewną starą kobietą, która żyła w wielkiej biedzie. Kiedy ktoś powiedział jej, że ta staruszka jest przecież pijaczką, odpowiedziała: „Gdybym ja żyła w takich warunkach, może też bym piła!”. Wystarała się także dla niej o miejsce w domu starców, gdzie ta kobieta później zmarła.

Nieurodzajne drzewo figowe oznacza człowieka, który nie pracuje nad sobą, nie spełnia dobrych uczynków, z którego wspólnota nie ma żadnego pożytku. Mimo iż od trzech lat nie wydaje owoców, gospodarz daje mu jeszcze jedną szansę. Ta przypowieść jest obrazem cierpliwości i miłosierdzia Boga w stosunku do grzeszników.

Lekarz, od wielu lat uzależniony od morfiny i heroiny, wyznaje, że przeżył ok.40 nawrotów nałogu. Kilka razy był przekonany, że definitywnie skończył z narkotykami, ale zawsze do nich wracał. Uważa, że żyje dzięki ludziom, którzy w niego wierzyli. Gdyby go odrzucili, to nie miałby chęci, by się leczyć, walczyć i żyć bez nałogu.

W owym czasie zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie. Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi. Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: Powiedział też: Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. Lecz ojciec rzekł do swoich sług: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi. Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się bawić. Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego. Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla nie go utuczone cielę. Lecz on mu odpowiedział: Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął a odnalazł się. (Łukasza 15:1-3,11-32)

Maksim Gorki poradził młodemu człowiekowi, który przyniósł mu opowiadanie, by przerwał pisanie na dziesięć – piętnaście lat i poszedł w Rosję: „Żyj,pracuj, nic nie notuj. Dopiero potem zacznij pisać”.

Starszy syn prowadził przykładne i ustabilizowane życie. Oddany, pracowity i posłuszny woli ojca, nie mógł zrozumieć, że można przebaczyć i radować się z nawrócenia brata, który roztrwonił część majątku.

Profesor Tadeusz Gadacz wskazuje na wartość cierpienia: „Myślenie rodzi się z doświadczenia. Bo jest prawdą, że myślenie bez doświadczenia jest puste, a doświadczenie bez myślenia ślepe”.

Apostoł Paweł napisał: Unikaj czczej gadaniny, bo ci, którzy się nią zajmują coraz bardziej oddalają się od Boga.

Jezus powiedział: poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli.