Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie. Lecz On im odpowiedział: Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. (Łukasza 2:41-51a)
Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa.
Księga Izajasza 55:10-11 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Słowo Boże niezawodnie wykonuje swoją pracę, gdyż dopilnowuje tego sam Bóg. Gdy w kontaktach z nienawróconymi ludźmi zdarza nam się mówić o Chrystusie, zawsze przytoczmy choćby jeden werset biblijny. Natchnione Słowo Boga ma znacznie większą moc od naszych ludzkich wypowiedzi, gdyż w mocy Ducha Świętego może skłonić czyjeś serce do szukania Pana. Dlatego uczmy się na pamięć kluczowych wersetów biblijnych, by móc przytaczać je z głowy, gdy nadejdzie stosowna chwila.
Pieśń chwały dla Boga: Tyś jest ucieczką dla biednych, dla ubogich podporą w utrapieniu; Tyś osłoną przed deszczem, Tyś ochłodą przed skwarem.
Modlitwa do Boga: Ty niegdyś osadziłeś ziemię i niebo jest dziełem rąk Twoich. Przeminą one, Ty zaś pozostaniesz.
Psalm 102,26-27 Biblia Tysiaclecia
Jezus powiedział: Kto będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu.
Ewangelia wg św. Jana 4:14 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Chrystus doskonale zaspokaja nasze pragnienia duchowe, gdyż udziela nam życia wiecznego i wszelkich innych zbawczych dóbr. Posługuje się w tym celu m.in. Duchem Świętym. Poza Panem Jezusem nie znajdziemy szczęścia, dlatego codziennie lgnijmy do Niego i bądźmy Mu posłuszni. Słuchanie Jego głosu polega na wcielaniu w życie Jego doskonałej nauki.
W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie. (Mateusza 11:25-30)
Bohaterem powieści Fiodora Dostojewskiego jest książę Myszkin, człowiek szlachetny, wrażliwy, prostolinijny i dziecięco naiwny. Te cechy czynią księcia w oczach świata bezbronnym idiotą, którego łatwo można wykorzystać czy ośmieszyć. Ludzie uważają go za głupka i oszukują…
Prostaczek nie jest idiotą, naiwniakiem czy kozłem ofiarnym. Motywacją jego dziwnego dla świata postępowania jest wierność Ewangelii. Niezrozumienie czy wykorzystywanie go nie jest dla niego poniżeniem. Jest cichy i pokorny sercem; jego jarzmo jest słodkie, a brzemię lekkie.
Prostaczkami byli: rzymski setnik, uczony Nikodem, Józef z Arymatei, który sprawił Jezusowi pogrzeb, wykształcony Jan i prosty rybak Piotr. Łączyły ich nie zdolności intelektualne czy mądrość, ale to, że otwarli się na łaskę, przyjęli coś, co im się nie należało i chcieli się tym podzielić.
Mojżesz – prorok i przywódca Izraela – powiedział: Zwycięzcą jest Bóg odwieczny. Zniża swą broń – On od wieków, by odpędzić wroga przed tobą.
Jezus wsiadł do łodzi, przeprawił się z powrotem i przyszedł do swego miasta. I oto przynieśli Mu paralityka, leżącego na łożu. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Ufaj, synu! Odpuszczają ci się twoje grzechy. Na to pomyśleli sobie niektórzy z uczonych w Piśmie: On bluźni. A Jezus, znając ich myśli, rzekł: Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach? Cóż bowiem jest łatwiej powiedzieć: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań i chodź! Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł do paralityka: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! On wstał i poszedł do domu. A tłumy ogarnął lęk na ten widok, i wielbiły Boga, który takiej mocy udzielił ludziom. (Mateusza 9:1-8
We wszystkim pokazałem wam, że tak pracując trzeba wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który powiedział: Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu.
Dzieje Apostolskie 20:35 / Biblia Tysiąclecia
Lekcja na dziś
Ten, kto naprawdę duchowo zrozumiał miłość Boga Ojca i Chrystusa względem nas, nie będzie już żył dla siebie, lecz dla swego Pana i dla bliźnich. Taki człowiek nie pyta: „Ile mogę zachować dla siebie? Które dziedziny życia są moją autonomiczną własnością?”. Przeciwnie, zastanawia się nad tym: „Jak mogę dać z siebie jeszcze więcej w służbie Bożej? Które sfery mego życia nie są jeszcze podległe Bogu?”. Pobudzany miłością wspiera słabych i znajduje upodobanie w uszczęśliwiającym dawaniu.
Ja zaś zaufałem Twemu miłosierdziu; niech się cieszy me serce z Twojej pomocy, chcę śpiewać Panu, który obdarzył mnie dobrem.
Księga Psalmów 13:6, Biblia Tysiąclecia